Meu meniño

Meu meniño Pero, o mellor, atópase coa mai nun ceo que il nunca imaxinou e quéntanse as cariñas das súas almas de nenos, mentres il, o seu meniño, cántalle a canción que lle cantabamos sempre os tres irmaus. Hoxe pensa que lla cantará il soliño, pero non sabe que nos, a modiño, farémoslle, desde eiquí, un dúo de cegos 'Miña nai, miña naiciña Como a miña nai, ningunha Que me quentaba a carña Coa calorciña da sua Coa calorciña da sua O corpiño me quentaba E deitábame no berce E a biquiños me arrolaba'